غزل شمارهٔ 262

شاعر: حافظ

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: ویدباز

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
حالِ خونین دلان که گوید باز؟
1
حالِ خونین دلان که گوید باز؟
وز فلک خونِ خُم که جوید باز؟

The state of bloody hearts, who uttereth again From the sky, (revenge for) the blood of Jamshid, who seeketh again ?

2
شرمش از چشمِ مِی پرستان باد
نرگسِ مست اگر بروید باز

Of the eye of wine-worshippers, shame be its : The intoxicated narcissus, if up it spring again.

3
جز فَلاطونِ خُم نشینِ شراب
سِرِّ حکمت به ما که گوید باز؟

Save Plato, jar-sitter with wine, To us, the mystery of philosophy, who uttereth again.

4
هر که چون لاله کاسه گَردان شد
زین جفا رُخ به خون بشوید باز

Whoever, like the (cup-shaped) tulip became cup-circulator, On account of this tyranny, his face in blood, washeth again.

5
نَگُشایَد دلم چو غنچه اگر
ساغری از لبش نبوید باز

Like the rose-bud, expandeth my heart, if The cup of tulip colour, it smell again.

6
بس که در پرده چنگ گفت سخن
بِبُرَش موی تا نَمویَد باز

Since, in its notes (the mystery of hakikat), the harp (the Arif, mystery-revealer) uttered speech (of grief) : Its chord, cut; so that it may not moan again.

7
گِردِ بیتُ الحَرامِ خُم حافظ
گر نمیرد به سَر بپوید باز

About the sacred house of the jar (of wine of love), Hafiz. If he can, on his head (swiftly) will run again.

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…