غزل شمارهٔ 296

دولت به غلط نبود از سعی پشیمان شو

کافر نتوانی شد ناچار مسلمان شو

از هرزه روان گشتن قلزم نتوان گشتن

جویی به خیابان رو سیلی به بیابان شو

همخانه به سامان به همجلوه فراوان به

در کعبه اقامت کن در بتکده مهمان شو

آوازه معنی را بر ساز دبستان زن

هنگامه صورت را بازیچه طفلان شو

افسانه شادی را یکسر خط بطلان کش

غمنامه ماتم را آرایش عنوان شو

گر چرخ فلک گردی سر بر خط فرمان نه

ور گوی زمین باشی وقف خم چوگان شو

آورده غم عشقم در بندگی ایزد

ای داغ به دل در رو وز جبهه نمایان شو

در بند شکیبایی مردم ز جگرخایی

ای حوصله تنگی کن ای غصه فراوان شو

سرمایه کرامت کن وانگاه به غارت بر

بر خرمن ما برقی بر مزرعه باران شو

جان داد به غم غالب خشنودی روحش را

در بزم عزا می کش در نوحه غزلخوان شو