غزل شمارهٔ 2642
شاعر: بیدل دهلوی
Toggle stanza 1ای امل آواره فرصت را چه رسوا کردهای
11
ای امل آواره فرصت را چه رسوا کردهای
نوحه کن در یاد امروزی که فردا کردهای
22
حسن مطلق را مقید تا کجا خواهی شناخت
آه از آن یوسف که در چاهش تماشا کردهای
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور