بخش 10 - الحكایة و التمثیل
Toggle stanza 1نوح پیغامبر چو از کفّار رَست
نوح پیغامبر چو از کفّار رَست
با چهل تن کُرد بر کوهی نشست
بود یک تن زان چهل کس کوزهگر
برگشاد او یک دکان پر کوزه در
جبرئیل آمد که میگوید خدای
بشکنش این کوزهها ای رهنمای
نوح گفتش آن همه نتوان شکست
کاین بهصد خون دلش آمد بهدست
گرچه کوزه بشکنی گل بشکند
در حقیقت مرد را دل بشکند
باز جبریل آمد و دادش پیام
گفت میگوید خداوندت سلام
پس چنین میگوید او کای نیکبخت
گر شکستِ کوزهای چندست سخت
این بسی زان سختتر در کل یاب
کز دعائی خلق را دادی بهآب
همّتی را بر همه بگماشتی
«لاتذر» گفتی و کس نگذاشتی
یک دکانِ کوزه بشکستن خطاست
یک جهان پر آدمی کشتن رواست
خود دلت میداد ای شیخ کبار
زان همه مردم برآوردن دمار
کز پی آن بندگان بیقرار
لطف ما چندان همی بگریست زار
کاین زمانش در گرفت از گریه چشم
تو مرو از کوزهٔ چندین بهخشم
یا رب این خود چه عنایتکردن است
این چه شکر اندر شکایتکردن است
که به جانها میکند چندین عتاب
گاه جانها میکند خون بیحساب
صد هزاران بیسر و بن را بخواند
جمله را در کشتی حیرت نشاند
بعد از آن کشتی بهدریا درفکند
صد جهان جان را بهغوغا درفکند
بعد از آن باد مخالف روز و شب
گرد کشتی میفرستاد ای عجب
تا در آن دریای بیپایان همه
سربهسر برخاستند از جان همه
جمله را بگسست در دریا نفس
از همه با سر نیامد هیچکس
گرچه فرض افتاد مردن پیشه کرد
میندارم زهره این اندیشه کرد
آڈیو
اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔