زندہ رود
Toggle stanza 1
چون بدنامی به روزگاری افتد
1

چون بدنامی به روزگاری افتد

مرد آن نبود که نامداری افتد

2

گر دُر خواهی ز قعرِ دریا طلبی

کان کَفْک بود که با کناری افتد

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

چون بدنامی بروزگاری افتد

مرد آن نبود که نامداری افتد

رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 635

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور