شمارهٔ 44

آنکس که به آب دیده‌اش میجویم

در جستن او روان چو آب جویم

بیگانه مگیرید مرا زین کویم

در کوی شما خانهٔ خود می‌جویم

رازیکه بگفتی ای بت بدخویم

واگو که من از لطف تو آن میجویم

من کاستهٔ وفای آن مه‌رویم

گر خواهد و گر نخواهد آن مه رویم

بگذشت بر آب چشم همچون جویم

پنداشت کزو مرحمتی می‌جویم

تا جان دارم همچو فلک میپویم

وز درد وصال او سخن میگویم

چون گل یابم بوی تو زو میبویم

چون مه بینم روی تو زو میجویم