زندہ رود
Toggle stanza 1
گه خلوت بینِ هفت گلشن بودم
1

گه خلوت بینِ هفت گلشن بودم

گه گوشه نشینِ کنجِ گلخن بودم

2

در گردِ جهان دست برآوردم من

دیار نبود بندِ من، من بودم

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

از روی تو من همیشه گلشن بودم

وز دیدن تو دو دیده روشن بودم

رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1131

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور