شمارهٔ 12
Toggle stanza 1پروانه به شمع گفت: چندی سوزم
11
پروانه به شمع گفت: چندی سوزم
شمعش گفتا: سوختنت آموزم
22
تو پر سوزی به یکدم و من همه شب
میسوزم و میگریم و میافروزم
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
گاه از شادی چو شمع میافروزم
گاهی چو چراغی از غمش میسوزم
عطارمختارنامهباب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توانشمارهٔ 33
آن شب که بود وصال جان افروزم
من جملهٔ شب حیلهگری آموزم
عطارمختارنامهباب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح داردشمارهٔ 40
شمع آمد و گفت: کشتهٔ هر روزم
شب میسوزم که انجمن افروزم
عطارمختارنامهباب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمعشمارهٔ 82
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور