شمارهٔ 12

شاعر: عطار

قافیہ: وزم

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

پروانه به شمع گفت: چندی سوزم

شمعش گفتا: سوختنت آموزم

تو پر سوزی به یکدم و من همه شب

میسوزم و میگریم و میافروزم

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

گاه از شادی چو شمع می‌افروزم

گاهی چو چراغی از غمش می‌سوزم

عطارمختارنامهباب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توانشمارهٔ 33

آن شب که بود وصال جان افروزم

من جملهٔ شب حیلهگری آموزم

عطارمختارنامهباب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح داردشمارهٔ 40

شمع آمد و گفت: کشتهٔ هر روزم

شب میسوزم که انجمن افروزم

عطارمختارنامهباب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمعشمارهٔ 82

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔