غزل شمارهٔ 524
شاعر: عطار
Toggle stanza 1نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم
11
نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم
به کسم مکن حواله که به جز تو کس ندارم
22
منم و هزار حسرت که در آرزوی رویت
همه عمر من برفت و بنرفت هیچ کارم
33
اگرم به دستگیری بپذیری اینت منت
واگر نه رستخیزی ز همه جهان برآرم
44
چه کمی درآید آخر به شرابخانهٔ تو؟
اگر از شراب وصلت ببری ز سر خمارم
55
چو نیَم سزای شادی ز خودم مدار بیغم
که درین چنین مقامی غم توست غمگسارم
66
ز غم تو همچو شمعم که چو شمع در غم تو
چو نفس زنم بسوزم چو بخندم اشکبارم
77
چو ز کار شد زبانم بروم به پیش خلقی
غم تو به خون دیده همه بر رخم نگارم
88
ز توام من آنچه هستم که تو گر نهای نیَم من
که تویی که آفتابی و منم که ذرهوارم
99
اگر از تو جان عطار اثر کمال یابد
منم آنکه از دو عالم به کمال اختیارم
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
خبری اگر شنیدی ز جمال و حسن یارم
سر مست گفته باشد من از این خبر ندارم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1624
دو هزار عهد کردم که سر جنون نخارم
ز تو درشکست عهدم ز تو باد شد قرارم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1625
نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم
به کسم مکن حواله که به جز تو کس ندارم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1627