غزل شمارهٔ 522
Toggle stanza 1اگر عشقت به جای جان ندارم
11
اگر عشقت به جای جان ندارم
به زلف کافرت ایمان ندارم
22
چو گفتی ننگ میداری ز عشقم
که من معشوق اینم کان ندارم
33
اگر جانم بخواهد شد ز عشقت
غم عشق تورا فرمان ندارم
44
تو گفتی رو مکن در من نگاهی
که خوبی دارم و پیمان ندارم
55
من سرگشته چون فرمان نبردم
از آن بر نیک و بد فرمان ندارم
66
چو خود کردم به جان خویشتن بد
چرا بر خویشتن تاوان ندارم
77
کنون ناکام تن در دام دادم
که من خود کرده را درمان ندارم
88
چو هرکس بوسهای یابند از تو
من بیچاره آخر جان ندارم
99
بده عطار را یک بوسه بی زر
که زر دارم ولی چندان ندارم
زمین