وزن کے تحت کتاب

وزنِ فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

یہ صفحہ صرف وزنِ فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول) میں آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

وزنِ فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

نظمیں

غزل شمارهٔ 163–بروید ای حریفان بِکِشید یار ما را

غزل شمارهٔ 164–چو مرا به سوی زندان بکشید تن ز بالا

غزل شمارهٔ 165–اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا

غزل شمارهٔ 166–چمنی که تا قیامت گل او به بار بادا

غزل شمارهٔ 301–هله صدر و بدر عالم منشین مخسب امشب

غزل شمارهٔ 766–خضری که عمر ز آبت بکشد دراز گردد

غزل شمارهٔ 767–صنما جفا رها کن کرم این روا ندارد

غزل شمارهٔ 768–چمنی که جمله گل‌ها به پناه او گریزد

غزل شمارهٔ 769–چه توقفست زین پس همه کاروان روان شد

غزل شمارهٔ 770–همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد

غزل شمارهٔ 771–هله عاشقان بکوشید، که چو جسم و جان نماند

غزل شمارهٔ 772–صنما سپاه عشقت به حصار دل درآمد

غزل شمارهٔ 773–سحری چو شاه خوبان به وثاق ما درآمد

غزل شمارهٔ 774–به میان دل خیال مه دلگشا درآمد

غزل شمارهٔ 1084–مه روزه اندرآمد هله ای بت چو شکر

غزل شمارهٔ 1085–همه صیدها بکردی، هله، میر بار دیگر

غزل شمارهٔ 1197–اگر آتش است یارت تو بُرو در او هَمی‌سوز

غزل شمارهٔ 1249–شده‌ام سپند حسنت وطنم میان آتش

غزل شمارهٔ 1619–تو گواه باش خواجه که ز توبه توبه کردم

غزل شمارهٔ 1620–هوسی است در سر من که سر بشر ندارم

غزل شمارهٔ 1621–چو غلام آفتابم هم از آفتاب گویم

غزل شمارهٔ 1622–تو ز من ملول گشتی که من از تو ناشتابم

غزل شمارهٔ 1623–هذیان که گفت دشمن به درون دل شنیدم

غزل شمارهٔ 1624–خبری اگر شنیدی ز جمال و حسن یارم

غزل شمارهٔ 1625–دو هزار عهد کردم که سر جنون نخارم

غزل شمارهٔ 1626–فلکا بگو که تا کی گله‌های یار گویم

غزل شمارهٔ 1627–نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم

غزل شمارهٔ 1985–صنما بیار باده بنشان خمار مستان

غزل شمارهٔ 1986–صنما به چشم شوخت که به چشم اشارتی کن

غزل شمارهٔ 1987–هله نیم مست گشتم قدحی دگر مدد کن

غزل شمارهٔ 2212–تو بمال گوش بربط که عظیم کاهل است او

غزل شمارهٔ 2376–صنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما ده

غزل شمارهٔ 2828–خبری است نورسیده تو مگر خبر نداری

غزل شمارهٔ 2829–تو نفس نفس بر این دل هوسی دگر گماری

غزل شمارهٔ 2830–هله پاسبان منزل تو چگونه پاسبانی

غزل شمارهٔ 2831–چو نماز شام هر کس بنهد چراغ و خوانی

غزل شمارهٔ 2832–صنما چنان لطیفی که به جان ما درآیی

غزل شمارهٔ 2833–سوی باغ ما سفر کن بنگر بهار باری

غزل شمارهٔ 2834–به مبارکی و شادی بستان ز عشق جامی

غزل شمارهٔ 2835–ز گزاف ریز باده که تو شاه ساقیانی

غزل شمارهٔ 2836–به چه روی پشت آرم به کسی که از گزینی

غزل شمارهٔ 2837–هله عاشقان بشارت که نماند این جدایی

غزل شمارهٔ 2838–صفت خدای داری چو به سینه‌ای درآیی

غزل شمارهٔ 2839–بکشید یار گوشم که تو امشب آن مایی

غزل شمارهٔ 2840–منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی

غزل شمارهٔ 2841–به خدا کسی نجنبد چو تو تن زنی نجنبی

غزل شمارهٔ 2842–بت من ز در درآمد به مبارکی و شادی

غزل شمارهٔ 2843–هله ای پری شب رو که ز خلق ناپدیدی

غزل شمارهٔ 2844–تو کیی در این ضمیرم که فزونتر از جهانی

غزل شمارهٔ 2845–بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی

غزل شمارهٔ 163بروید ای حریفان بِکِشید یار ما را

غزل شمارهٔ 164چو مرا به سوی زندان بکشید تن ز بالا

غزل شمارهٔ 165اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا

غزل شمارهٔ 166چمنی که تا قیامت گل او به بار بادا

غزل شمارهٔ 301هله صدر و بدر عالم منشین مخسب امشب

غزل شمارهٔ 766خضری که عمر ز آبت بکشد دراز گردد

غزل شمارهٔ 767صنما جفا رها کن کرم این روا ندارد

غزل شمارهٔ 768چمنی که جمله گل‌ها به پناه او گریزد

غزل شمارهٔ 769چه توقفست زین پس همه کاروان روان شد

غزل شمارهٔ 770همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد

غزل شمارهٔ 771هله عاشقان بکوشید، که چو جسم و جان نماند

غزل شمارهٔ 772صنما سپاه عشقت به حصار دل درآمد

غزل شمارهٔ 773سحری چو شاه خوبان به وثاق ما درآمد

غزل شمارهٔ 774به میان دل خیال مه دلگشا درآمد

غزل شمارهٔ 1084مه روزه اندرآمد هله ای بت چو شکر

غزل شمارهٔ 1085همه صیدها بکردی، هله، میر بار دیگر

غزل شمارهٔ 1197اگر آتش است یارت تو بُرو در او هَمی‌سوز

غزل شمارهٔ 1249شده‌ام سپند حسنت وطنم میان آتش

غزل شمارهٔ 1619تو گواه باش خواجه که ز توبه توبه کردم

غزل شمارهٔ 1620هوسی است در سر من که سر بشر ندارم

غزل شمارهٔ 1621چو غلام آفتابم هم از آفتاب گویم

غزل شمارهٔ 1622تو ز من ملول گشتی که من از تو ناشتابم

غزل شمارهٔ 1623هذیان که گفت دشمن به درون دل شنیدم

غزل شمارهٔ 1624خبری اگر شنیدی ز جمال و حسن یارم

غزل شمارهٔ 1625دو هزار عهد کردم که سر جنون نخارم

غزل شمارهٔ 1626فلکا بگو که تا کی گله‌های یار گویم

غزل شمارهٔ 1627نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم

غزل شمارهٔ 1985صنما بیار باده بنشان خمار مستان

غزل شمارهٔ 1986صنما به چشم شوخت که به چشم اشارتی کن

غزل شمارهٔ 1987هله نیم مست گشتم قدحی دگر مدد کن

غزل شمارهٔ 2212تو بمال گوش بربط که عظیم کاهل است او

غزل شمارهٔ 2376صنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما ده

غزل شمارهٔ 2828خبری است نورسیده تو مگر خبر نداری

غزل شمارهٔ 2829تو نفس نفس بر این دل هوسی دگر گماری

غزل شمارهٔ 2830هله پاسبان منزل تو چگونه پاسبانی

غزل شمارهٔ 2831چو نماز شام هر کس بنهد چراغ و خوانی

غزل شمارهٔ 2832صنما چنان لطیفی که به جان ما درآیی

غزل شمارهٔ 2833سوی باغ ما سفر کن بنگر بهار باری

غزل شمارهٔ 2834به مبارکی و شادی بستان ز عشق جامی

غزل شمارهٔ 2835ز گزاف ریز باده که تو شاه ساقیانی

غزل شمارهٔ 2836به چه روی پشت آرم به کسی که از گزینی

غزل شمارهٔ 2837هله عاشقان بشارت که نماند این جدایی

غزل شمارهٔ 2838صفت خدای داری چو به سینه‌ای درآیی

غزل شمارهٔ 2839بکشید یار گوشم که تو امشب آن مایی

غزل شمارهٔ 2840منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی

غزل شمارهٔ 2841به خدا کسی نجنبد چو تو تن زنی نجنبی

غزل شمارهٔ 2842بت من ز در درآمد به مبارکی و شادی

غزل شمارهٔ 2843هله ای پری شب رو که ز خلق ناپدیدی

غزل شمارهٔ 2844تو کیی در این ضمیرم که فزونتر از جهانی

غزل شمارهٔ 2845بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی