غزل شمارهٔ 32
Toggle stanza 1تا گل لعل روی بنمودست
11
تا گل لعل روی بنمودست
بلبل از خرمی نیاسودست
22
دیرگاهست تا چو من بلبل
عاشق بوستان و گل بودست
33
روز و شب گر بنغنوم چه عجب
پیش معشوق کس بنغنودست
44
من غلام زبان آن بلبل
کو گل لعل روش بستودست
55
ساقیا وقت گل چو گل می ده
وقت گل تو به کس نفرمودست