رباعی شمارهٔ 385
Poet: Sanai
Toggle stanza 1ای رفته و دل برده چنین نپسندی
11
ای رفته و دل برده چنین نپسندی
من میگریم ز درد و تو میخندی
22
نشگفت که ببریدی و دل برکندی
تو هندویی و برنده باشد هندی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
با خندهٔ بر بسته چرا خرسندی
چون گل باید که بیتکلف خندی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1779
صد روز دراز گر به هم پیوندی
جان را نشود از این فغان خرسندی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1900
دی خاک همی نمود با من تندی
میگفت که زیر قدمم افکندی
AttarMukhtar-namehباب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانستشمارهٔ 37
Sources
Persian text source: Ganjoor