شمارهٔ 145
Poet: Sanai
Toggle stanza 1زهرهٔ مردان نداری خدمت سلطان مکن
زهرهٔ مردان نداری خدمت سلطان مکن
پنجهٔ شیران نداری عزم این میدان مکن
فرش شاهان گر ندیدی گستریده شاهوار
خویشتن چنبر مساز و نقش شادروان مکن
خانه را گر کدخدایی میندانی کرد هیچ
پادشاهی زمین و ملکت یزدان مکن
در خراباتی ندانی رطل مالامال خورد
چهرهٔ زرد ار نداری دعوی ایمان مکن
صدق بوذر چون نداری چون سنایی بینیاز
صحبت سلمان مجوی و دعوی ماهان مکن
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکن
این در واکرده را در بسته از دربان مکن
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 6086
مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکن
چشم خونبار مرا همکاسه طوفان مکن
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 6087
پای بلقاسم ز پای بلحکم بشناس نیک
نیستی ایوب فرمان از دم کرمان مکن
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 144
ای برادر خویش را زین جمع خودبینان مکن
کار دشوارست تو بر خویشتن آسان مکن
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 146
ای سنایی خویشتن را بی سر و سامان مکن
مایهٔ انفاس را بر عمر خود تاوان مکن
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 151 - دعوت به آزادگی و عدالتخواهی
Sources
Persian text source: Ganjoor

