غزل شمارهٔ 3
Toggle stanza 1بندهٔ یک دل منم بند قبای ترا
11
بندهٔ یک دل منم بند قبای ترا
چاکر یکتا منم زلف دو تای ترا
22
خاک مرا تا به باد بر ندهد روزگار
من ننشانم ز جان باد هوای ترا
33
کاش رخ من بدی خاک کف پای تو
بوسه مگر دادمی من کف پای ترا
44
گر بود ای شوخ چشم رای تو بر خون من
بر سر و دیده نهم رایت رای ترا
55
تیر جفای تو هست دلکش جان دوز من
جعبه ز سینه کنم تیر جفای ترا
66
بار نیامد دلم در شکن زلف تو
گر نه به گردن کشم بار بلای ترا
77
بنده سنایی ترا بندگی از جان کند
گوی کلاه ترا بند قبای ترا