غزل شمارهٔ 2
Toggle stanza 1جمالت کرد جانا هست ما را
11
جمالت کرد جانا هست ما را
جلالت کرد ماها پست ما را
22
دل آراما نگارا چون تو هستی
همه چیزی که باید هست ما را
33
شراب عشق روی خرمت کرد
بسان نرگس تو مست ما را
44
اگر روزی کف پایت ببوسم
بود بر هر دو عالم دست ما را
55
تمنای لبت شوریده دارد
چو مشکین زلف تو پیوست ما را
66
چو صیاد خرد لعل تو باشد
سر زلف تو شاید شست ما را
77
زمانه بند شستت کی گشاید
چو زلفین تو محکم بست ما را