رباعی شمارهٔ 407
Toggle stanza 1گر من چو تو سنگین دل و ناخوش خومی
11
گر من چو تو سنگین دل و ناخوش خومی
کی بستهٔ آن زلف و رخ نیکومی
22
این دل که مراست کاشکی تو منمی
و آن خو که تراست کاشکی من تومی
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

