رباعی شمارهٔ 407

Toggle stanza 1
گر من چو تو سنگین دل و ناخوش خومی
1

گر من چو تو سنگین دل و ناخوش خومی

کی بستهٔ آن زلف و رخ نیکومی

2

این دل که مراست کاشکی تو منمی

و آن خو که تراست کاشکی من تومی

Sources

Persian text source: Ganjoor