غزل شمارهٔ 800
Poet: Saib
Metre: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
Rhyme: ارندلالهها
Poetic form: Ghazal
Reciter: عندلیب
Toggle stanza 1از دست و تیغ عشق فگارند لالهها
11
از دست و تیغ عشق فگارند لالهها
در خاک و خون نشسته یارند لالهها
22
در دیده بصیرت پروانهطینتان
فانوس شمع چهره یارند لالهها
33
باشند همچو شعله جواله بیقرار
بر خار و خس اگرچه سوارند لالهها
44
تا سر کشیدهاند، به پایان رسیدهاند
کمعمرتر ز شعله خارند لالهها
55
یک نصف خون تازه و یک نصف مشک تر
چون نافه غزال تتارند لالهها
66
در آتشند و خنده مستانه میزنند
با داغ دل، گشادهعذارند لالهها
77
در شیشه حسن باده لعلی عیان شود
آیینهدار روی بهارند لالهها
88
در خون دهند غوطه تمنای بوسه را
دست نگاربسته یارند لالهها
99
زان هرگز از خمار نگردند زردروی
کز خون خویش بادهگسارند لالهها
1010
کردند خون خود به تماشاییان حلال
از سرگذشتگان بهارند لالهها
1111
با چهره شکفته آن آتشینعذار
دلمردهتر ز شمع مزارند لالهها
1212
با نور آفتاب چه باشد فروغ شمع؟
با روی یار، در چه شمارند لالهها
1313
صائب ز خون خود می گلرنگ میخورند
زان ایمن از گزند خمارند لالهها