غزل شمارهٔ 2331
Poet: Saib
Metre: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
Rhyme: ابخوابممیبرد
Poetic form: Ghazal
Toggle stanza 1از فسون عالم اسباب خوابم میبرد
از فسون عالم اسباب خوابم میبرد
پیش پای یک جهان سیلاب خوابم میبرد
سبزه خوابیده را بیدار سازد آب و من
چون شوم مست از شراب ناب خوابم میبرد
از سرم تا نگذرد می کم نگردد رعشهام
همچو ماهی در میان آب خوابم میبرد
در مقام فیض غفلت زور میآرد به من
بیشتر در گوشه محراب خوابم میبرد
نیست غیر از گوشه عزلت مرا جایی قرار
در صدف چون گوهر سیراب خوابم میبرد؟
من که چون جوهر به روی تیغ دارم پیچ و تاب
کی به روی سبزه سیراب خوابم میبرد
پیش ازین بر روی خاک تیره آرامم نبود
این زمان بر بستر سنجاب خوابم میبرد
غفلت من از شتاب زندگی خواهد فزود
رفتهرفته زین صدای آب خوابم میبرد
اضطراب راهرو را قرب منزل کم کند
در کنار خنجر قصاب خوابم میبرد
در حریم وصل حیرت میکند غافل مرا
در چمن چون نرگس شاداب خوابم میبرد
چون کباب در نمک خوابیده شور من به جاست
گاهگاهی گر شب مهتاب خوابم میبرد
دارد از لغزش مرا صائب گرانی بینصیب
در کف آیینه چون سیماب خوابم میبرد
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor