حکایت شمارهٔ 10

Poet: Saadi

Metre: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

Poetic form: Masnavi

English translation: Rehatsek
Toggle stanza 1
یکی پرسید از آن گم‌کرده‌فرزند
1
یکی پرسید از آن گم‌کرده‌فرزند
که ای روشن‌گُهر پیرِ خردمند
2
ز مصرش بویِ پیراهن شنیدی
چرا در چاهِ کَنْعانش ندیدی؟!
3
بگفت: احوالِ ما برقِ جهان است
دمی پیدا و دیگر دم نهان است
4
گهی بر طارَمِ اعلیٰ نشینیم
گهی بر پشتِ پایِ خود نبینیم
5
اگر درویش در حالی بماندی
سرِ دست از دو عالم برفشاندی

One asked the man who had lost his son:

‘O noble and intelligent old man! As thou hast smelt the odour of his garment from Egypt Why hast thou not seen him in the well of Canaan?’

He replied:

‘My state is that of leaping lightning. One moment it appears and at another vanishes. I am sometimes sitting in high heaven. Sometimes I cannot see the back of my foot. Were a dervish always to remain in that state He would not care for the two worlds.’

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor