سخن میان دو دشمن چنان گوی که گر دوست گردند شرم زده نشوی.
میان دو کس جنگ چون آتش است
سخن چین بدبخت هیزم کش است
کنند این و آن خوش دگرباره دل
وی اندر میان کوربخت و خجل
میان دو تن آتش افروختن
نه عقل است و خود در میان سوختن
در سخن با دوستان آهسته باش
تا ندارد دشمن خونخوار گوش
پیش دیوار آنچه گویی هوش دار
تا نباشد در پس دیوار گوش
Speak so between two enemies that thou mayest not be put to shame if they become friends.
Between two men contention is like fire, The ill-starred back-biter being the wood-carrier. When both of them become friends again He will among them be unhappy and ashamed. To kindle fire between two men Is not wise but is to burn oneself therein.
Converse in whispers with thy friends Lest thy sanguinary foe may hear thee. Take care of what thou sayest in front of a wall Because an ear may be behind the wall.