How Moses, on whom be peace, despaired of Pharaoh’s accepting the true faith, because the words of Hámán made an impression on Pharaoh’s heart.
بخش 107 - نومید شدن موسی علیهالسلام از ایمام فرعون به تاثیر کردن سخن هامان در دل فرعون
Poet: Rumi
Metre: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
Poetic form: Masnavi
Toggle stanza 1گفت موسی لطف بنمودیم و جود
گفت موسی لطف بنمودیم و جود
خود خداوندیت را روزی نبود
Moses said, “We have shown kindness and generosity, (but) verily it was not the portion allotted to thy dominion
آن خداوندی که نبود راستین
مر ورا نه دست دان نه آستین
The dominion that is not righteous—regard it as having neither hand nor sleeve
آن خداوندی که دزدیده بود
بی دل و بی جان و بی دیده بود
The dominion that is stolen (usurped) is without heart and without soul and without eye.
آن خداوندی که دادندت عوام
باز بستانند از تو همچو وام
The dominion which the vulgar have given to thee they will take back from thee as a debt.
ده خداوندی عاریت به حق
تا خداوندیت بخشد متفق
Give up to God the dominion held on loan, that He may bestow on thee the dominion to which all consent.”
Sources
Persian text source: Ganjoor