رباعی شمارهٔ 7
Poet: Urfi
Toggle stanza 1این ناله که در آتش خویش است کباب
این ناله که در آتش خویش است کباب
این گریه که در شیشهٔ خم کرده شراب
مرغی است که آتش از هوا می گیرد
مستی است که از خمار جوید می ناب
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
درج دهنت که هست تنگ و نایاب
در وی درج است سی و دو در خوشاب
JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 6
ماییم و می و مُطرب و این کنجِ خراب
جان و دل و جام و جامه پُر دُردِ شراب
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 6
دل در هوس تو چون ربابست رباب
هر پاره ز سوز تو کبابست کباب
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 100
ساقی در ده برای دیدار صواب
زان باده که او نه خاک دیده است و نه آب
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 101
سبحانالله من و تو ای در خوشاب
پیوسته مخالفیم اندر همه باب
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 102
شب گردم گرد شهر چون باد و چو آب
از گشتن گرد شهر کس ناید خواب
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 103
گرم آمد عاشقانه و چست شتاب
برتافته روح او ز گلزار صواب
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 107
یارب یارب به حق تسبیح رباب
کش در تسبیحِ صد سوالست و جواب
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 111
از بانگ سرافیل دمیده است رباب
تا زنده و تازه کرده دلهای کباب
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 80
امروز چو هر روز خرابیم خراب
مگشا در اندیشه و برگیر رباب
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 81
Sources
Persian text source: Ganjoor