غزل شمارهٔ 666
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1دل که با خوبان بدخو آشنایی میکند
11
دل که با خوبان بدخو آشنایی میکند
شیشهای با خارهای زورآزمایی میکند
22
بنده در کویش که خون خویش میسازد روان
در حساب خویش حُسنش را روایی میکند
33
پختگان دانند کار از خامی پروانه کو؟
پیش شمع از سوزش خود روشنایی میکند
44
من که با روی توام کاریست، چون بینم مگو؟
سوی خورشیدی که هرسو خودنمایی میکند
55
زاهدی کو خو به مسجد کرد و خوبان را ندید
هست نابالغ، ضرورت پارسایی میکند
66
مست آن ذوقم که شب در کوی خویشم دید زلف
کیست این؟ گفتند درویشی گدایی میکند
77
چون طمع دارند مشتاقان وفا از نیکوان
حسن چون با نیکوان هم بیوفایی میکند
88
شعله مشرق که چرخ افروخت، میدانی که چیست؟
بر دل همصحبتان داغ جدایی میکند
99
گر نه خسرو از حیات خویشتن سیر آمدهست
از چه با خوبان بدخو آشنایی میکند؟
Sources
Persian text source: Ganjoor