رباعی شمارهٔ 112
Poet: Khayyam
Toggle stanza 1ای پیر خردمند پگهتر برخیز
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
دل خسته و جان فگار و مژگان خونریز
رفتم به دیار آن مه مهرانگیز
JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 58
آمد بر من دوش نگاری سر تیز
شیرین سخنی شکر لبی شورانگیز
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 927
ای ذره ز خورشید توانی بگریز
چون نتوانی گریخت با وی مستیز
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 936
بازآمدم اینک که زنم آتش نیز
در توبه و در گناه و زهد و پرهیز
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 945
ماییم و توی و خانه خالی برخیز
هنگام ستیز نیست ای جان مستیز
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 961
ای در سر زلف تو صبا عنبر بیز
وی نرگس شهلای تو بس شورانگیز
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 209
شمع آمد و گفت: آمدهام رنگ آمیز
بر چهره ز ابر آتشین طوفان ریز
AttarMukhtar-namehباب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمعشمارهٔ 67
ای پیرِ خردمند پِگَهْتر برخیز
وان کودکِ خاکبیز را بنگر تیز
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)ذرات گردنده [73-57]رباعی 59
ای پیرِ خردمند! بگَهتر برخیز
و آن کودکِ خاکْبیز را بنگر تیز
KhayyamRubaʿiyat-e Khayyam be Pazhuhesh-e Sayyid ʿAli Mir-Afzaliرباعیات محتملشمارهٔ 28