Khayyam»Rubaʿiyat»رباعی شمارهٔ 102رباعی شمارهٔ 102Poet: KhayyamMetre: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)Rhyme: ودهمخورPoetic form: Ruba‘iReciters: زهرا بهمنی and othersAudioزهرا بهمنیAuto-scrollStartEndAudioزهرا بهمنیAuto-scrollStartEndToggle stanza 1ای دل غم این جهان فرسوده مخور11Copyای دل غم این جهان فرسوده مخوربیهوده نهای غمان بیهوده مخور22Copyچون بوده گذشت و نیست نابوده پدیدخوش باش غم بوده و نابوده مخور◆Previous and next poemPrevious poemافلاک که جز غم نفزایند دگرننهند به جا تا نربایند دگرKhayyam»Rubaʿiyat»رباعی شمارهٔ 101Next poemای دل همه اسباب جهان خواسته گیرباغ طربت به سبزه آراسته گیرKhayyam»Rubaʿiyat»رباعی شمارهٔ 103◆AudioChoose a reciterزهرا بهمنیفاطمه زندینازنین بازیانداوود ملک زادهعلی قلندریPlay audio0:000:00◆SourcesPersian text source: GanjoorAudio source: Ganjoor
Next poemای دل همه اسباب جهان خواسته گیرباغ طربت به سبزه آراسته گیرKhayyam»Rubaʿiyat»رباعی شمارهٔ 103
