غزل شمارهٔ 57
Toggle stanza 1خط به گرد رخت درآمده است
11
خط به گرد رخت درآمده است
الله الله چه درخور آمده است
22
نیست جز دود آه سوختگان
که به دور رخت برآمده است
33
مهر و مه را که بندگان تواند
طوقی از مشک و عنبر آمده است
44
چه خلل کعبه جمال تو را
از حبش گرچه لشکر آمده است
55
پای تا فرق تو خوش است ولی
کاکل از جمله بر سر آمده است
66
از قدم تا سر این همه دل چیست
گرنه قدت صنوبر آمده است
77
این غزل با خیالت از جامی
به ز اشعار دیگر آمده است
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

