غزل شمارهٔ 255

بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین

وفا به عهد تو کارم چه کار بهتر ازین

چو بت پرست رخت دید گفت نامده است

بتی زکارگه بت نگار بهتر ازین

رقیب را به ستم روزگار از تو برید

نکرده هیچ کرم روزگار بهتر ازین

بهار اهل دل آمد رخت به گلشن دهر

ندیده دیده نرگس بهار بهتر ازین

چه سود فرش حریرم ز آستان تو دور

که سر به خاره و پهلو به خار بهتر ازین

غزال وار گرفتم تو را به دام هوس

به دام کس نفتاده شکار بهتر ازین

شنو به گوش رضا در نظم جامی را

که نیست گوش تو را گوشوار بهتر ازین