غزل شمارهٔ 77

خال و خط جانفزاست اینها

یا آفت جان ماست اینها

صبر و خرد از دلم چه جویی

در دور تو خود کراست اینها

چشم تو هزار فتنه انگیخت

ای شوخ چه فتنه هاست اینها

از جور و جفای تو ننالم

کز همچو تویی وفاست اینها

نرخ تو دو کون چون نهد عقل

یک موی تو را بهاست اینها

کوی تو ز دود آه پر شد

یا رب ز دل که خاست اینها

گویی که رواست قتل جامی

وانگه نکشی رواست اینها