غزل شمارهٔ 297

Toggle stanza 1
چو ترک سرکش من پای در رکاب کند
1

چو ترک سرکش من پای در رکاب کند

کرشمه بر مه و جولان بر آفتاب کند

2

فراز خانه زین جا نکرده گرم هنوز

هزار خانه صبر و خرد خراب کند

3

چگونه لذت تیغش چشم که در دم قتل

ز حلق تشنه گذر تیزتر ز آب کند

4

من از تصور نادیدنش همی میرم

نعوذ بالله اگر روی در نقاب کند

5

خراب عشوه آن تندخوی بدکیشم

که گاه عشوه و گه ناز و گه عتاب کند

6

به باده بهر حریفان چو مجلس آراید

نخست ز آتش غیرت دلم کباب کند

7

اگر به مرتبه جامی به شیخ جام رسد

کجا به دور لبش توبه از شراب کند

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Sources

Persian text source: Ganjoor