غزل شمارهٔ 308

پاکبازان همه نظاره آن روی کنند

راستان میل به آن قامت دلجوی کنند

غمزه ها را مکن انگیز پی غارت دین

کافرانند مبادا که به دین خوی کنند

چون خط سبز تو نازک نتوانند نوشت

خوشنویسان به مثل گر قلم از موی کنند

چون شوم خاک، سرم بر سر کویش فکنید

باشد این کاسه سفال سگ آن کوی کنند

سالکان بی کشش دوست به جایی نرسند

سالها گرچه درین راه تک و پوی کنند

من که و قبله چو با خاک برندم زنهار

هر کجا منزل او روی من آن سوی کنند

وصف آن روی چو گل گو به گلستان جامی

بلبلان چند حدیث گل خودروی کنند