بخش 25

صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی

برگ صبوح ساز و بده جام یک منی

ای آسمان که بر سر ما چرخ می‌زنی

در عشق آفتاب تو همخرقه منی

ساقی بیار باده سغراق ده منی

اندیشه را رها کن کاری است کردنی

آسوده‌خاطرم که تو در خاطر منی

گر تاج می‌فرستی و گر تیغ می‌زنی

پاکیزه روی را که بود پاکدامنی

تاریکی از وجود بشوید به روشنی

ای اصل تو ز خاک سیاه و تن از منی

در سر منی مکن که به ترکیب چون منی