بخش 22 - اشارت به آنکه تکفیر اهل قبله جایز نیست

Toggle stanza 1
هر که شد ز اهل قبله بر تو پدید
1

هر که شد ز اهل قبله بر تو پدید

که به آورده نبی گروید

2

گرچه صد بدعت و خطا و خلل

بینی او را ز روی علم و عمل

3

مکن او را به سرزنش تکفیر

مشمارش ز اهل نار و سعیر

4

ور ببینی کسی ز اهل صلاح

که رود راه دین صباح و رواح

5

از مناهی شود بکل یک سوی

با اوامر نهد بکلی روی

6

کند از فرض ها و نافله ها

سوی عقبی روانه قافله ها

7

به یقین اهل جنتش مشمار

ایمن از روز آخرش مگذار

8

مگر آن کس که از رسول خدا

شد مبشر به جنت المأوی

9

گرچه ده کس بود به آن مشهور

اندر آن ده مدارشان محصور

10

زانکه جمعی ز آل پاک سرشت

هم بشارت رسیدشان به بهشت

Sources

Persian text source: Ganjoor