شمارهٔ 37
Toggle stanza 1ای باد نسیم یار داری
11
ای باد نسیم یار داری
زآن نفحهٔ مشکبار داری
22
زنهار! مکن درازدستی
با طرهٔ او چه کار داری؟
33
ای گل! تو کجا و روی زیباش
او مشک و تو بار خار داری
44
نرگس! تو کجا و چشم مستش
او سرخوش و تو خمار داری
55
ریحان! تو کجا و خط سبزش
او تازه و تو غبار داری
66
ای سرو! تو با قد بلندش
در باغ چه اعتبار داری
77
ای عقل! تو با وجود عشقش
در دست چه اختیار داری؟
88
روزی برسی به وصل! حافظ
گر طاقت انتظار داری!

