قطعه شمارهٔ 10

سلطان باید که خیر درویش

خواهد، نه مراد خاطر خویش

یکی، دوستی را که زمان‌ها ندیده بود گفت: کجایی که مشتاق بوده‌ام؟

گفت: مشتاقی به که ملولی.

شیطان با مخلصان برنمی‌آید و سلطان با مفلسان.

وامش مده آن که بی نماز است