غزل شمارهٔ 409
Toggle stanza 1ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
11
ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
خورشید سایهپرور طرف کلاه تو
22
نرگس کرشمه میبرد از حد برون خرام
ای من فدای شیوه چشم سیاه تو
33
خونم بخور که هیچ ملک با چنان جمال
از دل نیایدش که نویسد گناه تو
44
آرام و خواب خلق جهان را سبب تویی
زان شد کنار دیده و دل تکیهگاه تو
55
با هر ستارهای سر و کار است هر شبم
از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو
66
یاران همنشین همه از هم جدا شدند
ماییم و آستانه دولت پناه تو
77
حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت
آتش زند به خرمن غم دود آه تو
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو
شد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 6539
ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو
پیچ و خم بنفشه ز خط سیاه تو
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 6540
در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو
گل گوشه گیر گشت ز طرف کلاه تو
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 6541