غزل شمارهٔ 298

فریفت یار شکربار من مرا به طریق

که شعر تازه بگو و بگیر جام عتیق

ز رسم و راه شریعت نکرده ام تحقیق

جز اینکه منکر عشق است کافر و زندیق

به گونه می نپذیرد ز همدگر تفریق

تجلی تو به دل همچو می به جام عقیق

رفیق تر نکند در ره تو کام رفیق

تو را دلی ز غم آزاد همچو بیت عتیق