غزل شمارهٔ 13
Toggle stanza 1ساقی قدحی شراب در دست
11
ساقی قدحی شراب در دست
آمد ز شراب خانه سرمست
22
آن توبهٔ نادرست ما را
همچون سر زلف خویش بشکست
33
از مجلسیان خروش برخاست
کان فتنهٔ روزگار بنشست
44
ماییم کنون و نیم جانی
و آن نیز نهاده بر کف دست
55
آن دل، که ازو خبر نداریم
هم در سر زلف اوست گر هست
66
دیوانهٔ روی اوست دایم
آشفتهٔ موی اوست پیوست
77
در سایهٔ زلف او بیاسود
وز نیک و بد زمانه وارست
88
چون دید شعاع روی خوبش
در حال ز سایه رخت بربست
99
در سایه مجو دل عراقی
کان ذره به آفتاب پیوست
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
چشمم که بر روی تو فتاده ست
بر آفت خود نظر نهاده ست
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 174
ابروی خوشت که ماه عید است
انگشت نمای اهل دید است
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 125
دیر آمدی ای نگار سرمست
زودت ندهیم دامن از دست
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 41
زان چشم پر از خمار سرمست
پر خون دارم دو دیده پیوست
SanaiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 43
ای ساقی می بیار پیوست
کان یار عزیز توبه بشکست
SanaiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 53
مفشان سر زلف خویش سرمست
دستی بر نه که رفتم از دست
AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 51