Toggle stanza 1
غنچه که چو پسته لب شود خندانش
1

غنچه که چو پسته لب شود خندانش

از کم عمری بر لبش آمد جانش

2

چون نیست به جز نیست شدن درمانش

خون میبچکد به درد از پیکانش

Sources

Persian text source: Ganjoor