شمارهٔ 17
Poet: Attar
Toggle stanza 1هر دم که زنم چو جانم آید به لبم
11
هر دم که زنم چو جانم آید به لبم
از زندگی خویشتن اندر عجبم
22
عمرم همه صرف گشت در غصّه چنانک
یک خوش دلیم نبُد که خوش باد شبم!
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor

