غزل شمارهٔ 551
Toggle stanza 1من پای همی ز سر نمیدانم
11
من پای همی ز سر نمیدانم
او را دانم دگر نمیدانم
22
چندان می عشق یار نوشیدم
کز میکده ره بدر نمیدانم
33
جایی که من اوفتادهام آنجا
از هیچ وجود اثر نمیدانم
44
گر صد ازل و ابد به سر آید
از موضع خود گذر نمیدانم
55
جز بی جهتی نشان نمییابم
جز بی صفتی خبر نمیدانم
66
مرغی عجبم زبس که پریدم
گم گشتم و بال و پر نمیدانم
77
این حال چو هیچکس نمیداند
من معذورم اگر نمیدانم
88
بگرفت دلم ز دانم و دانم
تا کی دانم مگر نمیدانم
99
چون قاعدهٔ وجود بر هیچ است
یک قاعده معتبر نمیدانم
1010
جنبش ز هزار گونه میبینم
یک جنبش جانور نمیدانم
1111
آن چیست که خلق ازوست جنبنده
کو علم چو این قدر نمیدانم
1212
با خلق مرا چکار چون خود را
گم کردم و پا و سر نمیدانم
1313
با آنکه فرید پست گشت این جا
زین پست بلندتر نمیدانم