غزل شمارهٔ 693
Toggle stanza 1ای سیه گر سپید کاری تو
11
ای سیه گر سپید کاری تو
سرخ رویی و سبز داری تو
22
من به جان سوختم بگو آخر
با شب و روز در چه کاری تو
33
روز به کار تو کی توانم برد
زانکه بس بوالعجب نگاری تو
44
کار ما را قرار می ندهی
دلبری سخت بی قراری تو
55
نیست بویی ز وصل تو کس را
زانکه همرنگ روزگاری تو
66
غم من خور که غم بخورد مرا
راستی نیک غمگساری تو
77
زان سبب شادمانی از غم من
که ازین غم خبر نداری تو
88
بلبل شاخ عشق عطار است
گر به خوبی گل بهاری تو