غزل شمارهٔ 681
Toggle stanza 1ای خرد را زندگی جان ز تو
11
ای خرد را زندگی جان ز تو
بندگی از عقل و جان فرمان ز تو
22
هر زمان قسم دل پر درد من
صد هزاران درد بی درمان ز تو
33
گر ز من جان میبری از یک سخن
باز یابم بی سخن صد جان ز تو
44
من نیم اما همه زشتی ز من
تو نهای اما همه احسان ز تو
55
پای از سر کرده سر از پای چرخ
مانده بس حیران و سرگردان ز تو
66
قطرهٔ اشکم که آن را نیست حد
هست در هر قطره صد طوفان ز تو
77
روز و شب بر جان من درد و دریغ
چند بارد بیتو چون باران ز تو
88
یوسف عهدی برون آی از حجاب
تا برون آیم ازین زندان ز تو
99
ذره ذره در زمین و آسمان
چند خواهم داشتن دیوان ز تو
1010
با عدم بر جمله و پیدا بباش
تا شود هر دو جهان پنهان ز تو
1111
تو نقاب از چهره برگیری بس است
خلق خود گردند جان افشان ز تو
1212
وارهان عطار را یکبارگی
تا بسوزد این دل بریان ز تو