At the Tomb of the heaven-resting emperor Babur
بخش 3 - بر مزار شهنشاه بابر خلد آشیانی
Poet: Allama Iqbal
Metre: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
Rhyme: اداست
Poetic form: Ghazal, Qasida, or Qit‘a
Toggle stanza 1بیا که ساز فرنگ از نوا بر افتاد است
بیا که ساز فرنگ از نوا بر افتاد است
درون پردهٔ او نغمه نیست فریاد است
Come, for the harp of the West has fallen out of tune. There is no note in its chords but only a wail.
زمانه کهنه بتان را هزار بار آراست
من از حرم نگذشتم که پخته بنیاد است
Time has a thousand times adorned old idols; I have not swerved from the Harem because it has a firm foundation.
درفش ملت عثمانیان دوباره بلند
چه گویمت که به تیموریان چه افتاد است
The banner of the Ottomans has risen high again, I know not what has befallen the Timurids.
خوشا نصیب که خاک تو آرمید اینجا
که این زمین ز طلسم فرنگ آزاد است
How happy that your body has found rest here. For this land is free from the witchcraft of the West.
هزار مرتبه کابل نکوتر از دهلی است
که آن عجوزه عروس هزار داماد است
Kabul is a thousand times better than Delhi which has been the bride of so many bridegrooms.
درون دیده نگه دارم اشک خونین را
که من فقیرم و این دولت خدا داد است
I preserve the bloody tears in my eyes because I am a poor fakir and this is God given wealth.
اگرچه پیر حرم ورد لااله دارد
کجا نگاه که برنده تر ز پولاد است
Although the High Priest of the Harem keeps reciting la ilah, Where is the glance sharper than a steel blade?
Sources
Persian text source: Ganjoor