آڈیوز

صداکار مریم فقیهی کیا کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار مریم فقیهی کیا کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

355نظمیں355آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 201شرابِ بی‌غَش و ساقیِّ خوش دو دامِ رهند

غزل شمارهٔ 202بُوَد آیا که درِ میکده‌ها بگشایند؟

غزل شمارهٔ 203سال‌ها دفترِ ما در گرو صَهبا بود

غزل شمارهٔ 204یاد باد آن که نَهانَت نظری با ما بود

غزل شمارهٔ 205تا ز میخانه و مِی نام و نشان خواهد بود

غزل شمارهٔ 206پیش از اینَت بیش از این اندیشهٔ عُشّاق بود

غزل شمارهٔ 207یاد باد آن که سرِ کویِ توام منزل بود

غزل شمارهٔ 208خستگان را چو طلب باشد و قُوَّت نَبُوَد

غزل شمارهٔ 209قتلِ این خسته به شمشیرِ تو تقدیر نبود

غزل شمارهٔ 210دوش در حلقهٔ ما قصّهٔ گیسویِ تو بود

غزل شمارهٔ 211دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود

غزل شمارهٔ 212یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود

غزل شمارهٔ 213گوهرِ مخزنِ اسرار همان است که بود

غزل شمارهٔ 214دیدم به خوابِ خوش که به دستم پیاله بود

غزل شمارهٔ 215به کویِ میکده یا رب سحر چه مشغله بود؟

غزل شمارهٔ 216آن یار کز او خانهٔ ما جایِ پَری بود

غزل شمارهٔ 217مسلمانان مرا وقتی دلی بود

غزل شمارهٔ 218در ازل هر کو به فیضِ دولت ارزانی بُوَد

غزل شمارهٔ 219کنون که در چمن آمد گُل از عَدَم به وجود

غزل شمارهٔ 220از دیده خونِ دل همه بر رویِ ما رَوَد

غزل شمارهٔ 221چو دست بر سرِ زلفش زنم به تاب رَوَد

غزل شمارهٔ 222از سرِ کویِ تو هر کو به ملالت برود

غزل شمارهٔ 223هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَد

غزل شمارهٔ 224خوشا دلی که مدام از پِی نظر نرود

غزل شمارهٔ 225ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رود

غزل شمارهٔ 226ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شود

غزل شمارهٔ 227گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود

غزل شمارهٔ 228گر من از باغِ تو یک میوه بچینم چه شود؟

غزل شمارهٔ 229بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 230اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید

غزل شمارهٔ 231گفتم غمِ تو دارم گفتا غمَت سرآید

غزل شمارهٔ 232بر سرِ آنم که گر ز دست برآید

غزل شمارهٔ 233دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید

غزل شمارهٔ 234چو آفتاب مِی از مشرقِ پیاله برآید

غزل شمارهٔ 235زهی خجسته زمانی که یار بازآید

غزل شمارهٔ 236اگر آن طایرِ قدسی ز دَرَم بازآید

غزل شمارهٔ 237نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید

غزل شمارهٔ 238جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید

غزل شمارهٔ 239رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

غزل شمارهٔ 240ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

غزل شمارهٔ 242بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید

غزل شمارهٔ 243بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید

غزل شمارهٔ 246عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار

غزل شمارهٔ 252گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَر

غزل شمارهٔ 254دیگر ز شاخِ سروِ سَهی بلبلِ صبور

غزل شمارهٔ 258هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت باز

غزل شمارهٔ 259منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز

غزل شمارهٔ 260ای سروِ نازِ حُسن که خوش می‌روی به ناز

غزل شمارهٔ 350به عزمِ توبه سحر گفتم استخاره کُنم

غزل شمارهٔ 351حاشا که من به موسمِ گُل تَرکِ مِی کُنم