صداکار محسن هاشمی کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

غزل شمارهٔ 77–بُلْبُلی، بَرگِ گُلی خوش‌رَنْگ در مِنْقار داشت

A nightingale had a rose-leaf, pleasant of hue in his beak, And, on that leaf and pleasant food, bitter lamentation held.

غزل شمارهٔ 161–کِی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

How a verse exciteth afresh the heart that is sorrowful! A subtlety out of this book, we uttered; and is this very subtlety.

غزل شمارهٔ 170–زاهدِ خلوت‌نشین، دوش به مِیخانه شد

Last night, to the wine-house, Zahed, sitting in khalwat, went: From the head of his covenant, he departed; and to the head of the cup, went.

غزل شمارهٔ 286–دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش