آڈیوز

صداکار داوود ملک زاده کی آڈیوز میں خیام کی کتاب رباعیات

یہ صفحہ صرف صداکار داوود ملک زاده کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

172نظمیں172آڈیوز

نظمیں

رباعی شمارهٔ 54آنان که محیط فضل و آداب شدند

رباعی شمارهٔ 55آن را که به صحرای علل تاخته‌اند

رباعی شمارهٔ 56آن‌ها که کهن شدند و این‌ها که نُوَند

رباعی شمارهٔ 57آن‌کس که زمین و چرخ و افلاک نهاد

رباعی شمارهٔ 58آرند یکی و دیگری بربایند

رباعی شمارهٔ 59اَجْرام که ساکنانِ این ایوان‌اند

رباعی شمارهٔ 60از آمدنم نبود گردون را سود

رباعی شمارهٔ 61از رنج کشیدن آدمی حر گردد

رباعی شمارهٔ 62افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد

رباعی شمارهٔ 63افسوس که نامهٔ جوانی طی شد

رباعی شمارهٔ 64ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود

رباعی شمارهٔ 65این عقل که در ره سعادت پوید

رباعی شمارهٔ 66این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 67بر پشت من از زمانه تو می‌آید

رباعی شمارهٔ 68بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد

رباعی شمارهٔ 69بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند

رباعی شمارهٔ 70بر من قلم قضا چو بی من رانند

رباعی شمارهٔ 71تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد؟

رباعی شمارهٔ 72تا راهِ قلندری نپویی نشود

رباعی شمارهٔ 73تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید

رباعی شمارهٔ 74چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 75حیی که به قدرت سر و رو می‌سازد

رباعی شمارهٔ 76در دهر چو آواز گل تازه دهند

رباعی شمارهٔ 77در دهر هر آن‌که نیم‌نانی دارد

رباعی شمارهٔ 78دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود

رباعی شمارهٔ 79روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد

رباعی شمارهٔ 80زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند

رباعی شمارهٔ 81عمرت تا کی به خودپرستی گذرد

رباعی شمارهٔ 82کس مشکل اسرار اجل را نگشاد

رباعی شمارهٔ 83کم کن طمع از جهان و می‌زی خرسند

رباعی شمارهٔ 84گرچه غم و رنج من درازی دارد

رباعی شمارهٔ 85گردون ز زمین هیچ گلی برنارد

رباعی شمارهٔ 86گر یک نفست ز زندگانی گذرد

رباعی شمارهٔ 87گویند بهشت و حورعین خواهد بود

رباعی شمارهٔ 88گویند بهشت و حور و کوثر باشد

رباعی شمارهٔ 89گویند هر آن کسان که با پرهیزند

رباعی شمارهٔ 90می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد

رباعی شمارهٔ 91هر راز که اندر دل دانا باشد

رباعی شمارهٔ 92هر صبح که روی لاله شبنم گیرد

رباعی شمارهٔ 93هرگز دل من ز علم محروم نشد

رباعی شمارهٔ 94هم دانهٔ امید به خرمن ماند

رباعی شمارهٔ 95یاران موافق همه از دست شدند

رباعی شمارهٔ 96یک جام شراب صد دل و دین ارزد

رباعی شمارهٔ 97یک قطرهٔ آب بود با دریا شد

رباعی شمارهٔ 98یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد

رباعی شمارهٔ 99آن لعل در آبگینهٔ ساده بیار

رباعی شمارهٔ 100از بودنی ای دوست چه داری تیمار

رباعی شمارهٔ 101افلاک که جز غم نفزایند دگر

رباعی شمارهٔ 102ای دل غم این جهان فرسوده مخور

رباعی شمارهٔ 103ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر