Toggle stanza 1
خود جز او نیست عارف و معروف
1

خود جز او نیست عارف و معروف

اوست وصف، اوست واصف و موصوف

2

آنچه تو فهم کرده​ای ز صفات

محدث است از چه؟ از عظیم الذات

3

ذات را از صفات دانستی

چه کنی این چنین توانستی

4

بلکه ذات و صفات را ز افعال

فهم کردی ز ایزد متعال

5

در حقیقت مر این طریق مجاز

نردبان پایه​ایست دور و دراز

6

دارد این ره بسی فراز و نشیب

مخور از مکر عقل خیره فریب

7

گر تو این ره به عقل خویش روی

همچو گاو خراس هرزه دوی

8

یا ز تعطیل در ضلال افتی

یا ز تشبیه در وبال افتی

9

فلسفی شد معطل از تنزیه

متکلم مشبه از تشبیه

10

وانکه تشبیه داشت یا تعطیل

نیست بر جادۀ سواء سبیل

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور