بخش 7 - جواب
شاعر: شیخ محمود شبستری
وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
صنف: مثنوی
صداکار: رضا
Toggle stanza 1در آلا فکر کردن شرطِ راه است
11
در آلا فکر کردن شرطِ راه است
ولی در ذاتِ حق محضِ گناه است
22
بود در ذاتِ حق اندیشه باطل
محالِ محض دان تحصیلِ حاصل
33
چو آیات است روشن گشته از ذات
نگردد ذاتِ او روشن ز آیات
44
همه عالم به نورِ اوست پیدا
کجا او گردد از عالم هویدا؟
55
نگنجد نورِ ذات اندر مظاهر
که سُبحاتِ جلالش هست قاهر
66
رها کن عقل را، با حق همی باش
که تابِ خور ندارد چشمِ خفّاش
77
در آن موضع که نورِ حق دلیل است
چه جای گفتگوی جبرئیل است
88
فرشته گرچه دارد قرب درگاه
نگنجد در مقام «لی معالله»
99
چو نور او مَلَک را پر بسوزد
خرد را جمله پا و سر بسوزد
1010
بود نورِ خرد در ذاتِ انور
بسانِ چشمِ سر در چشمهٔ خور
1111
چو مُبْصَر در نظر نزدیک گردد
بصر ز ادراکِ او تاریک گردد
1212
سیاهی گر بدانی نورِ ذات است
به تاریکی درون، آبِ حیات است
1313
سیه جز قابضِ نورِ بصر نیست
نظر بگذار کاین جای نظر نیست
1414
چه نسبت خاک را با عالمِ پاک
که ادراک است عجز از درکِ ادراک
1515
سیه روئی ز ممکن در دو عالم
جدا هرگز نشد والله اعلم
1616
سوادالوجه فیالدّارین درویش
سوادِ اعظم آمد بی کم و بیش
1717
چه میگویم که هست این نکته باریک
شبِ روشن میانِ روزِ تاریک
1818
درین مشهد که انوارِ تجلّی است
سخن دارم ولی ناگفتن اولی است