غزل شمارهٔ 259
Toggle stanza 1تا شیفتهٔ عارض گلرنگ فلانم
11
تا شیفتهٔ عارض گلرنگ فلانم
از درد خمیده چو سر چنگ فلانم
22
تنگست جهان بر من بیچارهٔ غمگین
تا عاشق چشم و دهن تنگ فلانم
33
گه جنگ کند با من و گه صلح کند باز
من فتنه بر آن صلح و بر آن جنگ فلانم
44
بسیار بدیدم به جهان سنگدلان را
عاجز شدهٔ آن دل چون سنگ فلانم
55
گنگست زبانش به گه گفتن لیکن
من شیفتهٔ آن سخن گنگ فلانم
66
قولش همه زرقست به نزدیک سنایی
من بندهٔ زراقی و نیرنگ فلانم